Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 80,164 εγγεγραμμένα μέλη και 3,090,848 μηνύματα σε 96,043 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 695 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο MyCat.

Εγγραφή Βοήθεια

Πώς οι γάτες, οι σκύλοι και τα ποντίκια συμφιλιώθηκαν

yasmin1gr

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη yasmin1gr
H yasmin1gr αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 2 γάτες (Δωσαμε πανω απο 2-300 φετος ζωη να χουμε έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 6,353 μηνύματα.

H yasmin1gr Δράστε καθημερινά Υπέρ των Ζώων έγραψε στις 01:24, 18-11-06:

#1
Μια
φορά κι έναν καιρό σε μια ορεινή
περιοχή με πολλά λιβάδια ήταν ένα
χωριό που ασχολούνταν με την
κτηνοτροφία και ζούσαν μια ήσυχη
και ευτυχισμένη ζωή. Να όμως μια
μέρα το χωριό το πλάκωσε ένα μεγάλο
κακό. Στα μέρη τους παρουσιάστηκε
ένα παράξενο θηρίο που τους
κατάτρωγε τα ζώα τους.</font></span></p>
<p style="text-indent:34.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Ήταν πολύ
μεγάλο και πάνω στο κεφάλι του είχε
ένα μακρύ σαν λαιμό και στην κορυφή
του ένα μικρό στρογγυλό κεφάλι σαν
κολοκύθα και το στριφογύριζε και
έβλεπε προς όλες τις κατευθύνσεις
και εντόπιζε τα θύματα το. Αυτό το
θηρίο ήταν και πολύ αχόρταγο και σε
μερικές μέρες είχε φάει τα μισά ζώα
τους και δύο τσομπαναρέους που
είχαν το θάρρος να προσπαθήσουν να
γλιτώσουν τα ζώα τους. Τα παλικάρια
του χωριού προσπάθησαν να το
σκοτώσουν, δεν τα κατάφερναν, γιατί
όσα χτυπήματα του δίνανε με
τσεκούρια δεν λαβώνονταν, ούτε τα
βέλη το περνούσαν.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:34.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Βλέποντας οι
χωρικοί πως δεν υπήρχε τρόπος για
να γλιτώσουν από αυτό το θηρίο
αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τα
μέρη τους με τα ζώα που γλίτωσαν
για να σωθούν από αυτό το τέρας.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:34.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">'Όταν ήταν
έτοιμοι για να ξεκινήσουν, ένας
διαβάτης περνώντας από το χωριό
τους παραξενεύτηκε, όταν είδε το
χωριό ανάστατο έτοιμο για φευγάλα
και περίεργος τους ρώτησε τι
συμβαίνει. Όταν έμαθε την αιτία
τους είπε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:34.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Καλοί μου
άνθρωποι και σε μας είχε
παρουσιαστεί τέτοιο τέρας, αλλά
ένα καλό παλικάρι. Σκοπευτή το
λέγανε, ήρθε και μας γλίτωσε από το
κακό τέρας. Να τον καλέσετε και
εσείς.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:34.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Ακούγοντας
αυτήν την πληροφορία από τον ξένο
πήραν θάρρος και αποφάσισαν να
καλέσουν αυτόν τον άνθρωπο. Έτσι
έστειλαν τρία παλικάρια και σε δύο
μέρες έφεραν τον Σκοπευτή. Τον
περίμενε όλο το χωριό με αγωνία.
Όταν τον είδαν όμως τόσο λιανό
απογοητεύτηκαν, γιατί νόμιζαν για
να σκοτώσει κάποιος αυτό το θηρίο
έπρεπε και ο ίδιος να είναι θηρίος.
Γελάστηκαν όμως, ο ξένος ήταν
μικρόσωμος, αλλά είχε γνώση για τα
ταμπϊέτια του θηρίου, αλλά και
επιδέξιος στη σκοποβολή. Έτσι τους
ζήτησε να του δώσουν τρία
παλικάρια και ο ένας να ξέρει να
λαλάει φλογέρα. Αφού ετοιμάστηκαν
τράβηξαν για το μέρος που
βρίσκονταν το θηρίο. Όταν έφτασαν
κοντά του το θηρίο έτρωγε ένα
μοσχάρι.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Ας το φάει όλο και μετά
βλέπουμε, είπε ο Σκοπευτής στα
παλικάρια. Σε λίγο το κατάπιε το
μοσχάρι και ξάπλωσε φαρδιά πλατιά
στο γρασίδι. Τότε ο Σκοπευτής έκαμε
νόημα να αρχίσει να λαλάει στην
φλογέρα ένα εύθυμο τραγουδάκι,
έτσι κι έγινε, όταν το θηρίο άκουσε
την φλογέρα, σήκωσε το κεφάλι του
και το στρογγυλό δεύτερο κεφάλι το
προσανατόλισε προς την φλογέρα και
την άκουγε με ευχαρίστηση.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="margin-top:0cm" align="left"><span lang="EL"><font face="Verdana" size="2">Τότε
άνοιξε τα μικρά αυτάκια του, που
ήταν ίσια με γατίσια και τα
ανοιγόκλεινε, όπως πήγαινε ο
ρυθμός του τραγουδιού. Ο σκοπευτής
γνώριζε δύο πράγματα για το θηρίο.
Πως ανοιγόκλεινε τα αυτιά του όταν
άκουγε μουσική και μόνο αν
χτυπιόταν στο αυτί, θανατώνονταν.
Έτσι τέντωσε τη χορδή του τόξου του,
απόληκε τη σαΐτα και διαπέρασε το
θηρίο, από το ένα αυτί στο άλλο. Ένα
τρομερό ουρλιαχτό βγήκε από το
μεγάλο του στόμα, τινάζοντας ζερβά
δεξιά τη μεγάλη και φαρδιά του ουρά.
Ταράζονταν ο τόπος τα πουλιά
τρόμαξαν και πέταξαν μακριά. Μια
ώρα σπαρταρούσε μέχρι που
παραδόθηκε φαρδιά πλατιά. Όταν το
πλησίασε το θηρίο ο σκοπευτής με τα
τρία παλικάρια, είδαν στο στόμα του
θηρίου κάτι αστραφτερό. Ένα δόντι
αρκετά μεγάλο.</font></span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Τι να είναι, αναρωτήθηκε ο
Σκοπευτής και χωρίς να χάνει καιρό
έβγαλε το δίκοπο μαχαίρι από το
θηκάρι και ξεπάτωσε το αστραφτερό
δόντι και επειδή ήταν γεμάτο αίμα
πήγε δίπλα στο ρυάκι να το πλύνει.
Αφού το καθάρισε με νερό το
σκούπισε από το ρούχο του για να
στεγνώσει. Και τι να δεις και να μην
το πιστεύεις. Μπροστά του
παρουσιάστηκε ένα πελώριο πλάσμα,
κάτι σαν άνθρωπος, με πελώριο
τετράγωνο κεφάλι, με μια μύτη σαν
μεγάλη μελιτζάνα και τα χείλη του
σαν αγγούρια, μεγάλα μάτια, σχεδόν
βγαλμένα από τις κόγχες τους, φόβιο
πλάσμα. Βλέποντας αυτό το πελώριο
πλάσμα τα παλικάρια το έβαλαν στα
πόδια. Ο σκοπευτής και αυτός
τρόμαξε, έκαμε λίγο προς τα πίσω
και τέντωσε το τόξο του για να
αμυνθεί. Ο πελώριος βλέποντας την
κίνηση του σκοπευτή έβαλε τα γέλια
και τα χοντρά του χείλια
πλατάνοιξαν και έφτιαναν έναν
τρομερό κρότο και με ανθρώπινη
λαλιά με σοβαρότητα είπε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Αφεντικό, αφεντικό άφησε το
βέλος, που δεν περνάει στο κορμί
μου, σαν το θηρίο που χρόνια και
χρόνια το υπηρετούσα, με κάλεσες
πέσμου τι με θέλεις.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Σε κάλεσα
είπες; ρώτησε απορώντας το
παλικάρι, εγώ<b> </b>σε<b> </b>κάλεσα;
αφού για πρώτη φορά σε βλέπω.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Μα πως δεν με
κάλεσες, δεν έτριψες το αστραφτερό
δόντι στο ρούχο σου. Μέχρι τώρα
υπηρετούσα το θηρίο, τώρα θα
υπηρετώ εσένα, διέταξε τι θέλεις.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Ο Σκοπευτής
για λίγο έμεινε σκεπτικός, γιατί
κάτι τέτοιο δεν περίμενε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Ε τι να σε
ζητήσω, για την ώρα τίποτα, ύστερα
σε τι θα μου είσαι χρήσιμος;<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Σε ό,τι
θέλεις αφεντικό, σε οποιαδήποτε
ανάγκη θα τρίβεις το δόντι στο
ρούχο σου και εγώ θα βρίσκομαι
κοντά σου. Και δεν πρόλαβε καλά,
καλά να αποσώσει την κουβέντα
έγινε άφαντος. Οι χωρικοί αφού
διαπίστωσαν πως το κακό θηρίο πια
δεν ζούσε χάρηκαν πάρα πολύ και δεν
βρίσκανε λόγια να ευχαριστήσουν το
παλικάρι, που τους γλίτωσε από αυτό
το κακό και αποφάσισαν να δώσουν
στο παλικάρι δέκα γελάδες και
εκατό γιδοπρόβατα, για το καλό που
τους έκαμε. Και εκεί που
ετοιμάζονταν ο Σκοπευτής να φύγει
για τα μέρη του, πρόλαβαν δύο
καβαλαρέοι και ανήγγειλαν ότι στα
μέρη τους φτάνει ένας άγριος
στρατός που δεν αφήνει τίποτα
όρθιο. Οι χωρικοί στα γρήγορα
οπλίστηκαν όπως όπως, για να
αντισταθούν στο καινούργιο κακό
που τους ερχόταν. Μαζί τους πήγε
και ο Σκοπευτής και τους έδωσε
κουράγιο. Οι χωρικοί βλέποντας το
θάρρος του Σκοπευτή τον πρότειναν
να αναλάβει την αρχηγία. Το
παλικάρι δέχτηκε και άρχισε να
οργανώνει την άμυνα.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Για μιας του
ήρθε στο νου για το τι του είπε
εκείνο το παράξενο πλάσμα και
χωρίς να πολυσκεφτεί έτριψε το
δόντι στο ρούχο του και μπροστά του
εμφανίστηκε ο θηριάνθρωπος.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Στας
διαταγάς σας αφεντικό, σε τι μπορώ
να σας φανώ χρήσιμος;<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Σε θέλω.
Κοίταξε οι κακόμοιροι άνθρωποι που
μόλις γλίτωσαν από το θηρίο τώρα
τους έρχεται άλλο κακό. Έρχεται
στρατός που θα τους καταστρέψει
και του έδειξε πέρα πως έρχονταν
αμέτρητοι καβαλάρηδες. Αν θα
μπορούσες να μας βοηθήσεις, μια που
τα βέλη δεν σε περνούν όπως είπες.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Ω το πιο απλό
πράγμα αφεντικό. Μείνε ήσυχος, θα
καλέσω τα αδέρφια μου και τα
ξαδέρφια και θα δεις τι θα γίνει.
Έπαιρνε να σουρουπώνει όταν άρχισε
να ακούγεται κρότος γύρω γύρω στο
χωριό και να αραδιάζονται πελώριες
πέτρες μια απάνω στην άλλη και
μέχρι το πρωί, όταν ο εχθρικός
στρατός έφτασε, μπροστά του είδε
ένα πανύψηλο τοίχο.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:34.0pt;line-height:107%" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Το
πρωί όταν έφτασε ο βασιλιάς με το
στράτευμα του, βλέπανε το τοίχος
και δεν ήθελαν να πιστέψουν τα
μάτια τους. Αναρωτιόταν πώς είναι
δυνατόν οι χωρικοί μέσα σε μια
νύχτα να φτιάξουν ένα τόσο μεγάλο
οχυρό που χρειάζονταν χρόνια και
χρονάκια για να γίνει με χιλιάδες
ανθρώπους. Αφού διαπίστωσε ο
βασιλιάς, πως είναι αδύνατο να
πάρουν αυτό το κάστρο, ζήτησε να
μάθει ποιος είναι αρχηγός αυτού
του πανίσχυρου και πρωτόγνωρου
κάστρου.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:34.0pt;line-height:107%" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Έστειλε
αγγελιοφόρο, για να συναντηθεί με
τον αρχηγό του κάστρου και να
συνάψουν ειρήνη. Αν ο αρχηγός είναι
νέος, δείγμα ειρήνης θα είναι να
τον κάμει γαμπρό και θα του δωρίσει
πολλές, πάρα πολλές περιοχές στη
βασιλεία του. Ο βασιλιάς κατάλαβε
πως το κάστρο έγινε από
θαυματουργό άνθρωπο και τον ήθελε
για τα μελλοντικά του σχέδια, για
να μεγαλώσει το βασίλειο του, αφού
συνεννοήθηκαν βγήκε πάνω σε μια
πολεμίστρα ο Σκοπευτής και είπε
στο βασιλιά.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="line-height:107%" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Εγώ είμαι
αρχηγός του κάστρου, αν θέλεις
ειρήνη πάρε τα στρατεύματα σου και
δρόμο, γιατί αλλιώς, θα σε
αναγκάσουμε να φύγεις και αλίμονο
σου. Εκείνη την ώρα πλησίασε το
βασιλιά η θυγατέρα του, πραγματικά
πολύ όμορφη, μελαχρινή, ψηλή και
λυγερή με χοντρές μαύρες πλεξούδες,
που τις είχε ριγμένες στο στήθος
της. Με αστραφτερά μάτια και
γαϊτανάτα φρύδια και ένα γλυκύτατο
χαμόγελο συνεπήρε τον Σκοπευτή.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="line-height:107%" align="left"><span lang="EL"><font face="Verdana" size="2">-Ε
τι λες, γίνεσαι γαμπρός μου; τον
ρώτησε ο βασιλιάς. Ο Σκοπευτής δεν
μπορούσε να απαντήσει, κοιτάζοντας
ζερβά, δεξιά τα παλικάρια που
βρίσκονταν κοντά του. Και άκουσε
βροντερές φωνές πάνω από τις
πολεμίστρες.</font></span></p>
<p style="line-height:107%" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Άντε αρχηγέ
τι περιμένεις... και τότε πήρε το
θάρρος ο Σκοπευτής και είπε το Ναι.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="line-height:107%" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Μετά άνοιξαν
οι πόρτες του κάστρου και έγινε
ένας γάμος, που δεν είχαν δει μέχρι
τότε οι χωρικοί. Μετά το γάμο οι
χωρικοί αποφάσισαν και διόρισαν το
Σκοπευτή αρχηγό τους για να τους
κουμαντάρει. Έτσι ο Σκοπευτής
ζούσε ευτυχισμένος δίπλα στη
βασιλοπούλα λύνοντας όλα τα
δύσκολα προβλήματα του μικρού
Βασίλειου. Μια νύχτα όμως, ο
άνθρωπος της εμπιστοσύνης του που
βρίσκονταν πάντα κοντά του γνώρισε
για το θαυματουργό του δόντι, του
το έκλεψε πήρε και τη γυναίκα του
και έγινε άφαντος. Το πρωί όταν
ξύπνησε αντιλήφθηκε το κακό που
του έγινε από τον πιο πιστό του
υπηρέτη. Κάλεσε λοιπόν το βασίλειο
του, όλο το χωριό και τους έκανε
γνωστό το κακό που τους βρήκε και
πώς αποφάσισε να φύγει από το χωριό
για να βρει οπωσδήποτε τον κλέφτη,
να του πάρει το θαυματουργό δόντι
που έπεσε σε κακό άνθρωπο, γιατί με
το δόντι θα μπορούσε να κάμει πολλά
κακά στους ανθρώπους.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Θα φύγω, τους
είπε, να βρω και τη γυναίκα μου και
θα ξαναγυρίσω και πάλι κοντά σας.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Μεγάλη
στεναχώρια έπιασε το χωριό για το
κακό που έγινε στον σωτήρα τους.
Τον χαιρέτησαν με αγάπη και του
ευχήθηκαν γρήγορο γυρισμό ανάμεσα
τους. Ο Σκοπευτής βάδισε, πολλές
μέρες ρωτώντας και ξαναρωτώντας
μην είδαν, μην άκουσαν για τον
κλέφτη και τη γυναίκα του, μα του
κάκου καμία πληροφορία.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Μια ημέρα, σε
ένα μεγάλο ξέφωτο στα πόδια του
μπλέχτηκε μια άσπρη γατούλα. Και
μιάου και μιάου να τον παρακαλεί.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Καλέ μου
διαβάτη πάρε με και μένα μαζί σου,
είμαι μόνη πάρε με σε παρακαλώ μαζί
σου, ο Σκοπευτής απορώντας ρώτησε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Και τι ζητάς
εδώ, εσύ βλέπω έχεις κόκκινη
φουντίτσα στο λαιμό δεν είσαι
αγριόγατα.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Α καλέ μου
διαβάτη,<b> </b>να σου πω, δεν είμαι
αγριόγατα, γάτα από<b> </b>σπίτι είμαι.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Και πως
βρέθηκες εδώ μακριά από τους
ανθρώπους, ρώτησε ο σκοπευτής,<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="margin-left:2.0pt;text-indent:30.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Α
καλέ μου διαβάτη, να σου πω και
άρχισε η γατούλα να εξιστορεί το
πώς βρέθηκε μακριά από το χωριό.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="margin-left:2.0pt;text-indent:30.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Στο
σπίτι του νοικοκύρη είχε γεμίσει
πολλά ποντίκια και όπως ήμουν μόνη
δεν μπορούσα να τα βγάλω πέρα με
τόσα ποντίκια. Έτρωγα πόσα έτρωγα
και πολλά τα έπνιγα αλλά εκείνα
πολλαπλασιάζονταν αφάνταστα. Ο
νοικοκύρης δεν ήξερε τι να κάμει,
τον κάνανε μεγάλη ζημιά, στα
γεννήματα, στα ρούχα για να κάνουν
τις φωλιές τους. Έτσι μια μέρα
φώναξε τον Παπαγιάννη και έκαμε
αγιασμό για να φύγουν από το σπίτι
τα ποντίκια. Και παρά το ότι
φεύγοντας ο παπάς είπε το
νοικοκύρη πως, καλός ο αγιασμός
αλλά καλά θα είναι να έχει και μια
γάτα, το αφεντικό δεν άκουσε και
έδωσε εντολή στο τσοπάνο να με
ρίξει στα σκυλιά, το άκουσε η καλή
μου νοικοκυρά και με έκρυψε. Σαν
νύχτωσε με έβαλε σε έναν τροβά και
τον έδωσε τον τσοπάνο να με αφήσει
μακριά από το χωριό, όπως ξέρεις
εμείς τα γατιά και όταν μας
πηγαίνουν μέσα σε τσουβάλι πάλι
προσανατολιζόμαστε. Έτυχε όμως το
πρωί να βρεθεί ένας κυνηγός και με
κυνήγησαν τα κοπάια του και έχασα
τον προσανατολισμό μου. Γι' αυτό σε
παρακαλώ πάρε με μαζί σου, δεν θα σε
γίνω βάρος, για περπάτημα περπατώ,
για φαγητό θα βρίσκω κανένα
ποντικάκι, κανένα πουλάκι.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Εαν είναι έτσι, άντε πάμε
μαζί σε μακρινό ταξίδι. Αυτό να
ξέρεις.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Ω δεν πειράζει όσο μακρινό
και αν είναι το ταξίδι, μόνον να μην
μένω μόνη σ' αυτή την ερημιά.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Έγινε συμφωνία και πήραν
δρόμο. Πήγαν πόσο πήγαν και προς το
μεσημέρι, έφτασαν σε μια βρυσούλα
που ανάβρυζε μέσα από μια πέτρινη
ρεματιά. Αποφάσισαν να
ξεκουραστούν και να κολατσίσουν
λίγο δίπλα στο γάργαρο νερό. Ο
Σκοπευτής πρόσφερε και τη γατούλα
ψωμοτύρι και όταν πήγε να πιει κρύο
νεράκι, ένα ποντικάκι το οποίο
μύρισε το τυρί βγήκε από την
ποντικότρυπα και πήγε ίσια στον
τρουβά του Σκοπευτή. Η γατούλα το
λόγιασε και χόπ απάνω του. Το
πάτησε με το δεξί ποδαράκι της και
τα αγκιστρένια της νύχια το
γάντζωσαν. Εκείνο έβαλε τις φωνές
και άρχισε τα παρακάλια. Ο
Σκοπευτής άκουσε τα κλαψουρίσματα
και είδε τη γατούλα να παίζει με το
ποντικάκι.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Βρε ασπρούλα τι κάνεις εκεί;
τη ρώτησε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Έπιασα τον κλέφτη αφεντικό,
τον κλέφτη που ήρθε να κλέψει το
τυρί και πριν τελειώσει την
κουβέντα έδωσε δύο χτυπήματα στη
ράχη του ποντικιού, το άφηνε και
πάλι το έπιανε, εκείνο μόλις
μπορούσε να περπατήσει από την
τρομάρα του. Ο Σκοπευτής το
λυπήθηκε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Άστο Ασπρούλα, άστο φώναξε
αυστηρά.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Αφεντικό κλέφτης είναι και
να τιμωρηθεί. Εξαιτίας του βρέθηκα
διωγμένη από το σπίτι στην ερημιά.
Και πάλι το πάτησε στο λαιμό έτοιμη
να το καταβροχθίσει.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Λυπήσουμε καλέ μου άνθρωπε
και γλίτωσε με. Έκαμα ένα λάθος,
ήθελα και γω να δοκιμάσω λίγο
τυράκι και με δάκρυα στα μάτια του
παρακαλούσε το Σκοπευτή. Όπως ήταν
πονόψυχος ο Σκοπευτής διέταξε την
Ασπρούλα να αφήσει, ήσυχο το
ποντικάκι. Η γατούλα αναγκάστηκε
να αφήσει το ποντικάκι, εκείνο
πλησίασε το Σκοπευτή κοντά στα
πόδια του έκατσε στο πισινό του και
με τρεμάμενη φωνή ευχαριστούσε το
Σκοπευτή που το γλίτωσε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Με τι καλέ
μου άνθρωπε να πληρώσω για το καλό
που μου έκαμες, με τι;<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Έλα τώρα σε
λυπήθηκα, αυτό ήταν όλο και άλλοτε<b>
</b>να<b> </b>προσέχεις, το κλέψιμο
τιμωρείται, ε άντε τώρα βιάζομαι.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Καλέ μου
άνθρωπε τι να κάμω για το καλό που
μου έκαμες.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Βρε
ποντικάκι μου, τι μπορείς να κάμεις
για να μου ανταποδώσεις για το καλό
που σου έκαμα. Άσε με ποντικάκι μου
έχω μεγάλα ζόρια και έδωσε νόημα τη
γατούλα για να φύγουν.<b> </b>Το<b> </b>ποντικάκι
επέμενε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Και τι ζόρια
έχεις και τόσο βιάζεσαι. Και μη
μπορώντας να γλιτώσει τις
ερωτήσεις του ποντικιού ο
Σκοπευτής του είπε το ζόρι του
χαρτί και καλαμάρι.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:33.0pt;line-height:107%" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Ε
τώρα τι λες ποντικάκι μου, πρέπει ή
δεν πρέπει να βιαστώ<b> </b>τι<b> </b>λες;<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL"><font face="Verdana" size="2">Το
ποντικάκι αφού συλλογίστηκε
λιγάκι είπε στο διαβάτη.</font></span></p>
<p align="left" style="text-align:left;text-indent:33.0pt"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Καλέ
μου άνθρωπε νομίζω πως το πρόβλημα
σου είναι λυμένο. Και βάζοντας τα
δυο του δαχτυλάκια στο στόμα του
σφύριξε ποντικίσια και να βλέπεις
και να μην πιστεύεις. Μπροστά του
έφτασαν αμέτρητα ποντίκια μεγάλα
και μικρά τα οποία περίμεναν με
προσοχή να μάθουν γιατί φώναξε η
εγγονή της μεγαλιώτητος
βασίλισσας και<b> </b>το<b> </b>ποντικάκι
διέταξε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left" style="text-align:left;text-indent:33.0pt"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Ανοίξτε
στα γρήγορα τρύπα μέχρι το παλάτι
της γιαγιάς μου, γρήγορα όμως για
τον καλό άνθρωπο και τη γατούλα του,
ας είναι πριν λίγο κόντεψε να με
πνίξει αλλά με γλίτωσε το αφεντικό
της. Ακούγοντας τις εντολές του
ποντικιού ο Σκοπευτής του φάνηκε
περίεργο και ρώτησε;<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left" style="text-align:left;text-indent:33.0pt"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Μα
τι λέτε ποντικάκι μου θα φτιάξουν
τα ποντίκια τόσο λαγούμι για να
περάσω στο υποτιθέμενο παλάτι της
γιαγιάς σου;<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left" style="text-align:left;text-indent:33.0pt"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Και
βέβαια αγαπητέ μου διαβάτη, τώρα,
θα δεις και δεν πρόλαβε να
τελειώσει την κουβέντα και μπροστά
τους άρχισε να ανοίγεται ένας
υπόγειος διάδρομος και από πίσω
ακολουθούσαν το ποντικάκι, η
γατούλα με το αφεντικό της και σε
λίγο έφτασαν στην ποντικούπολη με
τα πανέμορφα ανάκτορα. Το
ποντικάκι παρουσίασε τον ξένο στη
γιαγιά του.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Γαγιάκα, της είπε, αυτός ο
καλός άνθρωπος γλίτωσε τη ζωή μου
από την Ασπρούλα του, γιατί πήγα να
φάω λίγο τυράκι, γιαγιάκα έκαμα ένα
λάθος, δεν θα με μαλώσεις, ξανά δεν
θα κάμω καμία τρέλα.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Ε καλά, καλά, ότι έγινε,
έγινε. Γιαγιάκα μου καλή και
ρίχτηκε στην αγκαλιά της. Γιαγιάκα
μου ο καλός άνθρωπος έχει ένα
μεγάλο πρόβλημα. Κάποιος του
έκλεψε ένα θαυματουργό δόντι και
τη γυναίκα του και ψάχνει να την
βρει κάπου κρύβεται αυτός ο κακός
άνθρωπος. Το βασίλειο σου γιαγιάκα
είναι απέραντο. Δεν θα μπορούσαν αν
έδινες εντολή στα στρατεύματα σου
να ψάξουν να τον βρουν;<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Ώστε έτσι διαβάτη μου
ρώτησε η βασίλισσα τον Σκοπευτή.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Ναι έτσι είναι βασίλισσα
μου, όπως σας είπε η εγγονή σας.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Να προσπαθήσουμε, είπε
καλοσυνάτα η βασίλισσα και έδωσε
εντολή να μαζευτούν όλα τα
ποντίκια μπροστά στο παλάτι στην
τεράστια πλατεία. Σε λίγο γέμισε ο
τόπος με ποντίκια και περιμένανε
τη βασίλισσα να βγει στο μεσαίο
μεγάλο μπαλκόνι μαζί με το
Σκοπευτή. Ξέσπασαν χειροκροτήματα
και ζητωκραυγές. Η βασίλισσα τους
έκανε νόημα πως δεν είναι καιρός
για χειροκροτήματα και με τη
γλυκύτατη φωνούλα της είπε στους
συγκεντρωμένους.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-θέλω να σας κάνω γνωστό πως
σήμερα έχουμε ένα φιλοξενούμενο,
που εξαιτίας του γλίτωσε η εγγονή
μου από τα γαμψά νύχια της γατούλας
του φιλοξενούμενου. Τον βρήκε όμως
ένα μεγάλο κακό και πρέπει να τον
βοηθήσουμε να βρούμε κάποιον
άνθρωπο που του έκαμε το κακό. Του
έκλεψε θαυματουργό δόντι και τη
γυναίκα του. Αν κάποιος από σας
ξέρει γι αυτόν τον άνθρωπο να
παρουσιαστεί αμέσως. Αν όχι τότε
ετοιμαστείτε στρατιώτες και
πολίτες να ξεχυθείτε παντού για να
τον βρείτε πού είναι αυτός ο κακός
άνθρωπος. Μεγάλη ανακατωσούρα
ανάμεσα στο πλήθος και ήταν
έτοιμοι να πάρουν δρόμο για να
εκτελέσουν τη διαταγή της
βασίλισσας, όταν ένα κουτσό
ποντικάκι κούτσα κούτσα βγήκε
μπρος από το πλήθος και αφού
χαιρέτησε τη βασίλισσα, κάνοντας
μια βαθιά υπόκλιση, με
καταπονεμένη φωνούλα είπε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Μεγαλειοτάτη μητέρα μας,
εγώ είδα αυτόν τον άνθρωπο πριν δύο
μέρες στα μέρη μας. Έφκιασε μέσα σε
μια νύχτα ένα παλάτι ψηλό μέχρι ίσα
κει πάνω. Αυτός πρέπει να είναι που
έκαμε το κακό στο φιλόξενο σας.
Γιατί όπως μου είπε μια ξαδέρφη μου
άκουσε πως έχει ένα θαυματουργό
δόντι που ήταν από ένα τρανό τέρας
και με αυτό φτιάχνει θαύματα και
μια φίλη μου πάλι άκουσε πως για να
μη του το κλέβουν το βράδυ όταν
κοιμάται το έχει κάτω από τη γλώσσα
του. Αυτά ξέρω εγώ και το κουτσό
ποντίκι αφού έδωσε αναφορά
αποσύρθηκε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Μετά τις
πληροφορίες που έδωσε το ποντικάκι
απλώθηκε μια ησυχία, μύγα να
πετούσε θα ακουγόταν, γιατί όλοι
σκέφτονταν<b> </b>να<b> </b>βρούνε
κάποια λύση, το πώς θα μπορέσουν να
βγάλουν το δόντι κάτω από τη γλώσσα
του. Την σιωπή την έσπασε η
εγγονούλα της βασίλισσας, ρίχτηκε
με χαρά στην αγκαλιά της
φωνάζοντας, γιαγιάκα, γιαγιάκα,
μπορούμε να το πάρουμε το δόντι
κάτω από την γλώσσα του, μπορούμε.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Ε άντε
εγγονούλα μου, της είπε η βασίλισσα,
για να δούμε με ποιόν τρόπο.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Γιαγιάκα μου,
άρχισε να αραδιάζει το σχέδιο της,
Να στείλεις τέσσερα ποντίκια και
με μακριές ουρές, τα δύο να
αλείψουν τις ουρές τους με λάδι και
μετά να τις πασπαλίσουν με κόκκινο
καυτερό πιπέρι και όταν ο κλέφτης
κοιμάται να χώσουν στα ρουθούνια
τις ουρές τους, έτσι σίγουρα θα
φταρνιστεί και το δόντι θα
πεταχτεί έξω από το στόμα του, θα το
αρπάξουν τα άλλα δύο και θα το
φέρουν. Το σχέδιο ήταν τέλειο.
Μεγάλη χαρά άπλωσε παντού γιατί η
εγγονή της βασίλισσας έδινε λύση.
Και εκεί που η βασίλισσα με τους
συμβούλους της συσκέπτονταν για να
καθορίσουν την αποστολή η Ασπρούλα
που μέχρι τότε παρακολουθούσε μόνο
και πυκνόγλυφε τα χειλάκια της
βλέποντας τόσα παχουλά ποντίκια,
έσπασε τη σιωπή της και με τη
γατίσια της φωνούλα είπε τη
βασίλισσα.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Μεγαλειοτάτη,
ο άνθρωπος που βρίσκεται κοντά σου
είναι πολύ καλός και εμένα με
γλίτωσε και είπε τα πάθη της, γι
αυτό θα σε παρακαλέσω στην
αποστολή να με στείλεις κι εμένα
για να ξεπληρώσω κι εγώ την
καλοσύνη του, ένα είναι αυτό,
δεύτερο δεν ξέρουμε πως εκεί που θα
πάνε τα ποντίκια για το δόντι αν
δεν θα υπάρχουν και γάτες. Τότε τι
γίνεται;<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><font face="Verdana" size="2"><b><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial">-</span></b><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial">Α,
έκαμε η βασίλισσα, αυτήν την
λεπτομέρεια δεν την λάβαμε υπόψη,
τότε τι προτείνεις;<o:p>
</o:p>
</span></font></p>
<p style="text-indent:32.0pt" align="left"><font face="Verdana" size="2"><b><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial">-</span></b><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial">Ε,
βασίλισσα μου τότε θα πάω και εγώ,
αν θα υπάρχουν γατιά και προπαντός
γάτοι, θα τους παρασύρω στα
παιχνίδια και τα άλλα ποντίκια θα
κάνουν τη δουλειά τους.<o:p>
</o:p>
</span></font></p>
<p style="text-indent:34.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Την
παρέμβαση της Ασπρούλας τη
δέχτηκαν με χειροκροτήματα έτσι η
ομάδα επιχείρησης έφυγε αμέσως. Το
πρωί της άλλης μέρας έφτασε η ομάδα
με μπροστάρη τη γατούλα, φέρνοντας
το δόντι και τη γυναίκα του
Σκοπευτή. Μεγάλη χαρά που αντάμωσε
ο Σκοπευτής τη γυναίκα του και αφού
ευχαρίστησε την ποντικοβασίλισσα
για τη βοήθεια που του έδωσαν,
ετοιμάστηκαν να φύγουν. Η
ποντικοβασίλισσα όμως δεν τον
άφηνε να φύγει.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:34.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Όχι, του λέει,
καλέ μου άνθρωπε, όχι, κάθισε αύριο
η εγγονή μου γιορτάζει τα πέντε της
χρόνια και σας καλώ να λάβετε μέρος<b>
</b>στο<b> </b>μεγάλο γλέντι με τη
γυναίκα σου και τη γατούλα σου.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:34.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Ο Σκοπευτής
δεν μπορούσε να αρνηθεί μια τέτοια
πρόταση και αποφάσισε να πάρει
μέρος σε αυτό το τιμητικό γλέντι
και από περιέργεια για να δει και
πώς γλεντούν τα ποντίκια.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p style="text-indent:34.0pt" align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">Έτσι την
επόμενη μέρα, στρώθηκαν μακρόστενα
τραπέζια. Τα ποντίκια βάση με τη
συνήθεια τους γυροφέρνανε στα
τραπέζια και τσιμπολογούσανε από
τις λιχουδιές και τραγουδούσαν
χαλούσε ο κόσμος. Η Ασπρούλα
βλέποντας το τι γίνεται με τα
ποντίκια την έπιασε ζάλη από τους
χορούς των ποντικιών, έτσι χόρευαν
και στο ταβάνι, του κυρίου της που
την έδιωξε. Δεν μπορούσε να
συγκρατηθεί και άρπαξε με το
ποδαράκι της ένα παχουλό ποντικάκι,
που έκαμε και τον παλικαρά. Ο
ποντικός έβαλε τις φωνές.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Βοήθεια, βοήθεια. Άκουσε ο
Σκοπευτής και είδε την Ασπρούλα
έτοιμη να πνίξει τον ποντικό.<o:p>
</o:p>
</font>
</span></p>
<p align="left"><span lang="EL" style="mso-bidi-font-family: Arial"><font face="Verdana" size="2">-Τι κάνεις εκεί; της λέει ο
Σκοπευτής, δεν σου φτάνουν τόσα
φαγητά που έχεις μπροστά σου;
Δεν είναι για το φαγητό
αφεντικό δεν θα το έτρωγα.
Για
πέσμου Ασπρούλα είπες πως δεν το
έπιασες για να το φας, τότε γιατί το
πάτησες στο λαιμό και κόντεψες να
το πνίξεις, γιατί τόση κακία;
Να σε πω αφεντικό. Εξαιτίας
τους με έδιωξαν από το σπίτι πολλά
υπόφερα. 'Όταν ήμουν στον κύριο όλη
μέρα κρύβονταν και το βράδυ
έφτιαχναν γιουρούσι στο ψωμί, στα
γεννήματα, κομμάτιαζαν τα ρούχα,
πόσο ξύλο έφαγα από το αφεντικό
γιατί δεν προλάβαινα να φυλάγω την
περιουσία του από αυτά τα
καταραμένα ποντίκια. Να γι' αυτό
για να βγάλω το άχτι μου το πάτησα
στο λαιμό και χέστηκε από<b> </b>το<b> </b>φόβο
του. Και πριν τελειώσει το παράπονο
της η γατούλα ήρθε ένας φρουρός με
ένα κάτασπρο σκύλο και κάτι
πληροφόρησε την ποντικοβασίλισσα.
Ο σκύλος μόλις είδε την γάτα
ρίχτηκε επάνω της. Βάι βάι θα την
έπνιγε την καημένη. Τυχερή ήταν, η
ποντικοβασίλισσα μάλωσε το σκύλο
να την αφήσει ήσυχη τη γατούλα.
Μόλις την άφησε ο σκύλος, η
Ασπρούλα τρομαγμένη ρίχτηκε στην
αγκαλιά του Σκοπευτή. Ο Σκοπευτής
την χάιδεψε και της είπε.
Βλέπεις
πως δεν είναι καλά χωρίς να υπάρχει
λόγος να σε απειλούν; τα
χρειάστηκες, έτσι τα χρειάστηκε
και το ποντικάκι από σένα.
Η
γατούλα κατάπιε τη γλώσσα της. Ο
Σκοπευτής μετά κάλεσε το σκύλο και
τον ρώτησε.
Καλέ
μου σκύλε τι ήταν εκείνο που σου
έκαμε με τόση κακία να ριχτείς στη
γατούλα χωρίς καμία αιτία;
Μάλιστα,
μάλιστα να μας πει πρόσθεσε και η
βασίλισσα.
Ο
σκύλος, μη έχοντας τι να κάμει
άρχισε γαυγίσια να εξιστορεί
την
αιτία που ρίχτηκε στην γατούλα για
να την πνίξει..
Εμείς
τα σκυλιά τις γάτες τις κηρύξαμε
διαρκή πόλεμο, όπως γάτες
κήρυξαν πόλεμο τα ποντίκια.
Ναι
έτσι είναι, παρενέβη και η
βασίλισσα, πραγματικά οι γάτες μας
κήρυξαν πόλεμο, πιθανόν να έχουν
και δίκιο. Γιατί τα ποντίκια κυρίως
που ζουν κοντά στους ανθρώπους δεν
φέρνονται καλά, κάνουν πολλές
ζημιές στους ανθρώπους. Να και η
εγγονή μου έκανε ένα λαθάκι, πήγε
να φάει τυράκι από τον
φιλοξενούμενο μας. Έτσι οι γάτες
έχουν κάποιο δίκιο που μας
πολεμούν. Αλλά εσείς τι διαφορές
έχετε με τις γάτες; Ο σκύλος
βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση,
έπρεπε όμως να απαντήσει. Αφού
κάθισε στον πισινό του άρχισε να
απολογείται.
Είναι
αλήθεια πως οι γάτες δεν μας έκαναν
κανένα κακό και ζούμε μαζί στους
ίδιους νοικοκυραίους. Η ζωή μας
όμως έχει μεγάλη διαφορά. Οι γάτες
είναι μόνο για τα ποντίκια. Παρά το
ότι οι άνθρωποι μπορούν να
φυλαχτούν από τα ποντίκια και
χωρίς τις γάτες, έχουν παγίδες,
φάρμακα, τους παπάδες και όμως
ολημερίς ξάπλα κοντά στο τζάκι.
Εμείς σαν σκυλιά, σκυλίσια ζωή
κάνουμε, κρύο, βροχές, χιόνια έξω να
φυλάμε την περιουσία του νοικοκύρη.
Αυτό δεν είναι δίκιο. Να γιατί
έχουμε διαφορές με τις γάτες.
Δηλαδή
η διαφορά σας έρχεται από τη ζήλια,
είπε χαριτολογώντας ο Σκοπευτής.
Ζήλια, ζήλια, αυτό είναι δεν
ανεχόμαστε τέτοια αδικία. Αυτό
είναι εμείς να κάνουμε τόσες
δουλειές, να φυλάγουμε τα πρόβατα
από τους λύκους τις κότες από τις
αλεπούδες, κάνουμε κυνήγι για το
αφεντικό και τόσες άλλες δουλειές
και οι γάτες συργιανούν σαν κυρίες
μέσα στα σπίτια.
Έχεις δίκιο, του είπε ο
Σκοπευτής, από αυτήν την άποψη, μα
γι' αυτή την αδικία δεν φταίνε οι
γάτες, αυτή είναι η ζωή. Εσείς τα
σκυλιά πρέπει να είστε περήφανοι
για τη σκυλίσια ζωή που κάνετε,
αλλά εσάς οι άνθρωποι σας αγαπούν
πιο πολύ από όλα τα ζώα γιατί είστε
οι πιο καλοί πιστοί φίλοι τους,
αυτό το ξέρουν οι γάτες κι όμως δεν
εχθρεύονται. Έτσι δεν είναι
γατούλα;
Έτσι είναι αφεντικό, έτσι
είναι, απάντησε κάπως τρομαγμένη η
γατούλα. Να βλέπεις τι ωραίο
περιδέραιο έχει ο σκύλος, ολόχρυσο,
εγώ τι έχω, μια κορδελίτσα.
Ο σκύλος συλλογίστηκε λίγο
και είπε με σκυμμένο το κεφάλι.
Αυτά δεν τα σκέφτηκα και
έβαλε την ουρά στα σκέλια.
Για έλα, έλα κοντά μου,
κάλεσε τον σκύλο ο Σκοπευτής, έλα
και να συμφιλιωθείτε με την
γατούλα, αυτή άσπρη και εσύ άσπρος.
Έλα και εσύ γατούλα να
συμφιλιωθείς με το ποντικάκι που
πριν από λίγο κόντεψες να το
πνίξεις. Και τότες έγινε κάτι το
απίστευτο, σκύλος, γάτα και ποντίκι
να δίνουν χέρι συμφιλίωσης και
αγκαλιάστηκαν σαν καλοί φίλοι.
Και για μιας καινούργια
φανάρια άστραψαν στην πίστα του
χορού. Η βασίλισσα έδωσε νόημα και
άρχισε η μουσική συμφιλίωσης και
αγάπης και τότες να έβλεπες, ο
μεγαλόσωμος σκύλος μπροστά με το
κεφάλι ψηλά περήφανος, πίσω του η
γατούλα κουνώντας την ουρά της
ζερβά, δεξά, ακολουθούσε ο ποντικός
με τημακριά
ουρά του. 'Όταν μπήκαν στην
στρογγυλή πίστα, πω πω να βλέπεις
και να μην πιστεύεις, πρώτος άρχισε
να χορεύει ο σκύλος και για μια
στιγμή σηκώθηκε στα πισινά του
πόδια, απλώνοντας την ουρά του, από
την οποία ανέβηκε η γατούλα,
φτάνοντας στο κεφάλι του σκύλου
και κάθισε ανάμεσα στα αφτιά του
και σηκώθηκε στα πισινά της πόδια
και με τα μπροστινά της χαιρετούσε
το πλήθος. Και να και το ποντικάκι
χαρούμενο ανέβηκε από τη ράχη του
σκύλου και στη συνέχεια από την
ουρά της γατούλας έφτασε στο
κεφάλι της γατούλας σηκώθηκε στα
πισινά του πόδια και χαιρετούσε το
πλήθος και άρχισαν όλα μαζί να
χορεύουν σαν πραγματικοί
μπαλαρίνοι.
Χειροκροτήματα
δυνατά από το πλήθος και οι
χορευτές άστραφταν από χαρά.
Να
μας ζήσουν οι χορευτάδες, να μα
ζήσουν, ζήτω η φιλία, ζήτω η
συμφιλίωση
Και οι τρεις
στο τέλος αγκαλιάστηκαν και
φιλήθηκαν. Αυτό ήταν ένα θαύμα
λέγανε όλοι οι παρευρισκόμενοι.
Πολύ χάρηκε η βασίλισσα και ο
Σκοπευτής γι' αυτό το γεγονός. Μετά
ο Σκοπευτής αφού ευχαρίστησε την
βασίλισσα και την εγγονή της για ό,τι
έκανε για να ξαναβρεί την γυναίκα
του και το θαυματουργό δόντι τους
αποχαιρέτησε και έφυγαν από τον
κόσμο των ποντικών, μαζί τους πήραν
και την Ασπρούλα και ξαναπήγαν στο
χωριουδάκι τους και έζησαν αυτοί
καλά και εμείς καλύτερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

sardela (Ελένη)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη sardela
H Ελένη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. . Έχει γράψει 2,830 μηνύματα.

H sardela έγραψε στις 13:43, 19-11-06:

#2
Μονο κατι ακαταλαβιστικα βλεπω, αλλα απο τον τιτλο, θυμαμαι ενα παραμυθι που ειχε στο ανθολογιο πρωτης και δευτερας δημοτικου! Ακομα το θυμαμαι, μου αρεσε παρα πολυ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mariel

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Mariel
H Mariel αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 2 γάτες (2 έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 1,847 μηνύματα.

H Mariel έγραψε στις 16:59, 19-11-06:

#3
αχ,βρε yasmin,αυτα τα απανωτα τεραστια κειμενα ειναι πολυ κουραστικα...ασε που εδω δε βλεπω καν κειμενο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nena

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη nena
H nena αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 1 γάτα (5-6 έχουν περάσει από τα χέρια της) . Έχει γράψει 1,681 μηνύματα.

H nena έγραψε στις 17:19, 19-11-06:

#4
Εαν συνεχιστεί να τα βλέπω όλα δίγλωσσα θα επισκεφτώ οφθαλμίατρο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

KaterinaMpanana (Κατερίνα)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη KaterinaMpanana
H Κατερίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει 1 γάτα (Αρκετές έχουν περάσει από τα χέρια της) και μας γράφει απο Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 29 μηνύματα.

H KaterinaMpanana έγραψε στις 13:39, 01-05-11:

#5
δεν αντεξα το άφησα στην μέση!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους