Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 80,171 εγγεγραμμένα μέλη και 3,090,951 μηνύματα σε 96,050 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 803 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο MyCat.

Εγγραφή Βοήθεια

Απαρηγόρητη

Lia_cha

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Lia_cha
H Lia_cha αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. . Έχει γράψει 14 μηνύματα.

H Lia_cha έγραψε στις 06:36, 24-08-17:

#1
Παιδιά καλήμερα.
Δεν ξέρω γιατί σας γράφω αλλά μάλλον το κάνω επειδή θέλω να ακούσω κάτι από κάποιον που καταλαβαίνει.
Έχω να γράψω στο φόρουμ πολύ καιρό καθότι 31 Μαρτίου πέθανε εντελώς ξαφνικά ο λεμι μου, το ούτε ενός έτους γατάκι μου για το οποιο επανειλημμένως είχα κάνει εδω ερωτήσεις εδώ εφόσον το παράτησε η μανούλα του αμέσως μετά τη γέννηση του, δίχως στάλα γάλα. Όπως φαντάζεστε το μέλλον του πρώτου μήνα, με σύριγγα και όλα τα σχετικά ήταν εντελώς αβέβαιο γι αυτό και δημιουργήθηκε ένας δεσμός για εμένα και τη μητέρα μου αφάνταστα ισχυρός με απέραντη αγάπη και υπερπροστασια του λεμι (αφού πάντα θεωρούσαμε ότι είναι πιο εύκολο από τα άλλα γατιά να πάθει κάτι).δε θα γράψω όμως άλλο για τον λεμι γιατί ειναι νωπό και πονάει, απλώς το αναφέρω για να σας δείξω ότι δεν ήμουν ακόμα σε περίοδο συναισθηματικής εμπλοκής με γατάκια αλλά ακόμα. Στις πίσω αυλές της γειτονιάς πάντα μπαινοβγαιναν γάτες και πάντα εμείς τις ταιζαμε. Τα τελευταία χρόνια όμως φαίνεται πως δυσκόλεψε λόγω νέων χτισματων η πρόσβαση τους έξω με αποτέλεσμα να είναι μια βασική τετράδα μεσα η οποία προφανώς γεννούσε κι είχαμε συνεχώς ιστορίες αγωνίας και άγχους. Παρατημένα γατάκια στην είσοδο μας και συνεπώς αγώνα σωτηρίας κ γατάκια που ως δια μαγείας χάνονταν από τις μάντρες καθότι σχεδόν κανένας από τους γείτονες δεν τα θέλει! Κι εκεί ξεκινά το μαρτύριο! Δυστυχώς εμείς δεν έχουμε αυλή πια γιατί πουλήθηκε το κάτω σπίτι κι είμαστε συνεχώς υπόλογοι σε όλους όσοι δεν αντέχουν να βλέπουν γάτες στα πέριξ. Η τελευταια γεννά των δύο ενηλίκων θηλυκών ( οι οποίες τελικά είναι οι μόνες που έχουν μείνει σταθερά στις μάντρες) απέφερε σύνολο 7 γατάκια τα οποία τα είχαν από κοινού. Γέννησαν στο μπαλκόνι μιας γιαγιάς απέναντι η οποία τάιζε τις γάτες και αρχικά ήθελε τα μωρά αλλά μετά φάνηκε να μην τα θέλει. Τα πετούσε λοιπόν σιγά σιγά στα ελενιτ κατω Από το μπαλκόνι της.εγω τρελάθηκα και επανειλημμένως τις φώναζα από μακριά χωρίς να την ξέρω ότι αν δεν τα θέλει να μου τα βάλει σε κούτα να πάω να τα πάρω, γενικά όμως τα έχει λίγο χαμένα και συνεννόηση δεν κάναμε. Στη συνεχεια οι γάτες με τα 7 γατάκια βρέθηκαν να ζουν ξένοιαστες στην αυλή κάτω από το μπαλκόνι αυτής της κυρίας όπου ήταν άδεια καθώς οι ένοικοι δεν έμεναν εκεί.για ένα μήνα ηρεμήσαμε και απλώς ταιζαμε ( πετάμε από το μπαλκόνι μας φαγητό στην απέναντι αυλή) την εννιαμελη οικογένεια ώσπου μια μέρα που εγώ είχα ανέβει στις μάντρες να βοηθήσω τη μία γάτα που είχε εγκλωβιστεί με είδε η γιαγιά και μου είπε ότι αυτή θα έφευγε για το χωριό κι ότι αν γυρίσουν κι από κάτω της ( με τους οποίους δε μιλά) πάνε τα γατάκια. Κι εκεί ξεκινά ο Γολγοθάς.επι τρεις μέρες η μητέρα μου μου ζητούσε να έρθω να ανέβω από ένα γειτονικό σπίτι στις μάντρες και να πάμε να πάρουμε τα γατιά για να μην τα σκοτώσουν αν έρθουν. Εγώ δυστυχώς της έλεγα ότι θα γυρίσω δευτέρα και θα το κάνουμε τότε κι ότι δεν επρόκειτο να γίνει εκ κάτι μέσα στο Σαββατοκύριακο. Κι όμως η μητέρα μου είχε δίκιο. Το Σάββατο ήρθε ένας από το κάτω σπίτι κι άρχισε να κυνηγά τα γατιά και να προσπαθεί με τη σκούπα να τα δώσει μέσα στο.......σιφωνι στο οποίο είχαν Μπέι καποια από την τρομάρα τους! Ευτυχώς η μητέρα μου άκουσε τις σκουπιες και βγήκε και τον απείλησε ότι έχει μιλήσει με αστυνομία και φιλοζωική και να σταματήσει αμέσως για να πάει να πάρει τα γατιά. Πήγε με μια ξαδέλφη της από τις μάντρες και κατάφερε να σωσει μόνο τα 4. Μας πήρε τηλέφωνο κι ήρθαμε αμέσως με τον φίλο μου να βρούμε τα άλλα τρία μήπως και τα σωζαμε από τα φρεάτια.ευτυχως πιάσαμε από τους σωλήνες τα δύο κι έλειπε ένα που όλοι νομιζαμε ότι θα είχε εγκλωβιστεί μέσα και θα το περίμενε φρικτός θάνατος.η γάτα έκανε θρήνο πάνω από το σιφωνι για το εναπομείναν γατί.θρηνο που δεν έχω ξανακουσει ποτέ. Ανατριχιαστικό... Την επόμενη μέρα ακούστηκε φωνή γατιου από βαθειά μέσα στους σωλήνες κι επέστρεψε ο φίλος μου με εργαλεία κι ευτυχώς πραγματικά ευτυχώς βρήκαμε το γατί και το απεγκλωβισαμε ακολουθώντας τις σωληνώσεις ως την αποχέτευση! Άρα 7/7 γατάκια υποτίθεται σώθηκαν....αρχικά χαρήκαμε άπειρα αλλά μετά ξεκίνησε άλλος Γολγοθάς. Δεν είχαμε που να τα βάλουμε εφόσον κάνεις δεν τα ήθελε και για αυτό τα βάλαμε στην ταράτσα μας που είναι περιφραγμένη...μαζί με τις μάνες...ώσπου τη δεύτερη μέρα έπεσαν δύο κάτω, το ένα στις αυλές και το άλλο μπροστά στο δρόμο. Τα βρήκαμε το πρωί! Αυτό της αυλής δεν έπαθε απολύτως τίποτα αλλά το άλλο που ίσως σκέφτομαι να χτυπήθηκε κι από αμαξι ήταν σε χαλιά κατάσταση, σερνόταν από τη μέση και κάτω. Καλαμάτα , γιατροί, ακτίνες ...και δυστυχώς μια ακόμα έντονη συναισθηματική εμπλοκή με ένα ανήμπορο γατακι το οποίο είχε παραλύσει κάτω και φυσικά δεν μπορούσε ούτε την ανάγκη του να κάνει. Τα πράγματα είναι αισιόδοξα με τη μικρή καθότι σιγά σιγά άρχισε να ενεργείται μόνη και δειλά δειλά να στέκεται ανά φάσεις στα τέσσερα. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι θα γίνει αλλά ελπίζουμε το καλύτερο. Η μικρή έχει μεταφερθεί στο σπίτι του φίλου μου για να είναι υπό έλεγχο καθώς με τα άλλα έξι η κατάσταση ήταν ανεξέλεγκτη. Κι εδώ φτάνουμε στο σήμερα, που είμαι απαρηγόρητη κι αυπνη. Τα άλλα έξι. Φτάσανε πια σχεδόν 4 μηνών κ σε γινόταν να μένουν άλλο πάνω αφού είχαν αρχίσει πια να κάνουν περατζαδες στις μάντρες κι είχαν αρχίσει το ξουτ από τους απαίσιους γειτονες.κι ούτως ή άλλως αν μένανε 6 γατάκια συν δύο μεγάλες μέσα πάλι θα υπήρχε πολλαπλασιασμός... Αποφασίσαμε λοιπόν με τη μητέρα μου μετά από πολύ σκέψη και φυσικά μεγάλη θλίψη να τα βγάλουμε όλα έξω στο απέναντι οικόπεδο και να τους βάζουμε τροφή. Κι έπειτα από πολύ σκέψη και μηδενική θέληση, χθες ήταν η νύχτα. Θλιβερό. Με φαγητό τα πήγαμε απέναντι μαζί με τη μία μάνα. Τα γατάκια φυσικά έχουν σαστισει, η μάνα βρήκε τρόπο μέσα στη νύχτα κι επέστρεψε μέσα. Τα γατάκια είναι χαμένα κάτω και φυσικά όχι μέσα στο οικόπεδο αλλά κάτω από παρκαρισμένα αμάξια. Ξανακατεβηκα το πρωί στις έξι για κονσέρβα και για να νιώσουν την παρουσία μου αλλά ένιωθα άπειρες τύψεις που τα βγάλαμε έξω στο πουθενά. Κι έτσι κάπως νιώθω απαρηγόρητη,με 6 γατάκια κάτω στο δρόμο.νιωθω ότι τα εγκατέλειψα κι ότι η τύχη τους δε θα είναι καλή. Θα προσπαθήσω να πιάσω τις δυο μάνες με φάκα γάτας και να τις στειρωσω.νιωθω απαίσια.συγγνωμη για το μακροσκελές γράμμα.το είχα αναγκη να τα γράψω.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nikos90

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nikos90
Ο Nikos90 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ηράκλειο (Κρήτη). Έχει γράψει 103 μηνύματα.

O Nikos90 έγραψε στις 23:07, 25-08-17:

#2
Καλά έκανες και τα έγραψες... Σε καταλαβαίνω... Είναι δύσκολη η κατάσταση και συχνά σε ανάλογες δύσκολες στιγμές κάνουμε "λάθη" που έπειτα μετανιωνουμε...

Σίγουρα θα πρέπει να στηρωσεις τις μανούλες. Προσπάθησε, αν καταφέρεις να βρεις ξανά τα γατάκια, να βρεις κάποιο όσο γίνεται πιο ασφαλές μέρος για εκείνα και κάνε προσπάθειες να τους βρει σπίτι.

Να είσαι καλά για ότι έχεις κάνει για τα μικρά και τις μανούλες. Εύχομαι να λήξει η περιπέτεια τους με ένα όμορφο τέλος.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lia_cha

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Lia_cha
H Lia_cha αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. . Έχει γράψει 14 μηνύματα.

H Lia_cha έγραψε στις 23:10, 25-08-17:

#3
Σε ευχαριστώ που έγραψες...
Τα ξαναανεβασαμε επάνω...χάθηκε ένα ...ελπίζω να γυρίσει..
Τώρα τα άλλα είναι χαρουμενα με τη μανούλα τους.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nicole1987

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Nicole1987
H Nicole1987 αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένη. Έχει Πάνω απο 10! γάτες και μας γράφει απο Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,123 μηνύματα.

H Nicole1987 Γατες..τα πιο αξιολατρευτα πλασματα έγραψε στις 23:19, 25-08-17:

#4
Σε καταλαβαινω γιατι εχω ζησει παρομοια κατασταση. Μια φιλη ειχε παρει απο μικρα δυο γατακια που δεν τα ηθελε η μαμα τους και τα μεγαλωσε ομως δεν ηθελε να τα κρατησει και τα εφερε πισω. Δυστυχως το ενα μας το πατησε αυτοκινητο το αλλο ειναι μια χαρα. Αυτο που θελω να πω ειναι οτι ειναι παντα ρισκο να τα αφηνεις στο δρομο ιδιαιτερα αν εχουν μαθει μεσα στο σπιτι. Ευχομαι να βρεις και το αλλο. Κρατα τα μεσα στο σπιτι και αν δεν μπορειτε να τα κρατησετε μονιμα ψαξε να τους βρεις σπιτι καπου που να ειναι ασφαλη.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lia_cha

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Lia_cha
H Lia_cha αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. . Έχει γράψει 14 μηνύματα.

H Lia_cha έγραψε στις 09:02, 26-08-17:

#5
Σε καταλαβαίνω κι εγώ...
Σε ευχαριστώ...
Αν όλοι λίγο ασχολούμασταν με τα ζωάκια η κατάσταση θα ήταν διαφορετικη τώρα...
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nicole1987

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Nicole1987
H Nicole1987 αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένη. Έχει Πάνω απο 10! γάτες και μας γράφει απο Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,123 μηνύματα.

H Nicole1987 Γατες..τα πιο αξιολατρευτα πλασματα έγραψε στις 13:25, 26-08-17:

#6
Αρχική Δημοσίευση από Lia_cha
Σε καταλαβαίνω κι εγώ...
Σε ευχαριστώ...
Αν όλοι λίγο ασχολούμασταν με τα ζωάκια η κατάσταση θα ήταν διαφορετικη τώρα...
Δυστυχως ολοι ειναι αδυνατον. Και οσο εκει εξω υπαρχουν ανωμαλοι ανθρωποι η κατασταση δεν αλλαζει. Οποτε απλα κανει ο καθενας μας ο,τι μπορει. Δυστυχως ολα τα λυπομαστε αλλα δεν ειναι εφικτο για ολους να εχουμε πολλα γατια στο σπιτι.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 2 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    alcyone

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους